• بسیار سفر باید
  • Dobai
  • India
  • Dubai
  • China Wall

جاذبه های گردشگری هند

معبد آکشاردام (Akshardham Temple):
معبد آکشاردام در دهلی،  بسیاری از سنت‌های مردم هند، فرهنگ آیین هندو، روحانیت و معماری هندی را به نمایش می گذارد. این معبد توسط ماهاراج پراموک سوآمی بنا شد که 3000 نفر از پیروانش به همراهی 7000 صنعتگر توانستند ساخت آن را به اتمام برسانند. معبد آکشاردام که حدود 70% از توریست های دهلی را به خود جذب می کند، بطور رسمی در 6 نوامبر سال 2005 افتتاح شد. این معبد در حاشیه ی رود یامونا واقع شده است. ساختمان اصلی مستقر در وسط معبد بر اساس علم جهت‌یابی و معماری هندی ساخته شده که تماما از جنس سنگ است. این معبد همچنین نمایشگاه‌هایی از زندگی مردم سووآمینارایان، تاریخ هندوستان، فواره‌ی موزیکال و باغ های وسیع دارد.



آرامگاه همایون (Humayun’s Tomb):
آرامگاه همایون، مقبره دومین پادشاه گورکانیان هند  است که به نصیر الدین همایون مشهور بود. این مقبره در منطقه ی نظام الدین و در مرکز شهر دهلی قرار دارد. ساخت بنای آن مربوط به قرن شانزدهم میلادی است و از جاذبه‌های گردشگری پایتخت هند به‌حساب می‌آید. آرامگاه همایون، اولین باغ ساخته شده به سبک ایرانی در شبه‌قاره ی هند است. همایون شاه پس از پانزده سال که در دربار ایران پناهنده بود به کمک شاه طهماسب اول به کشورش بازگشت و پس از چندماه به طور ناگهانی از دنیا رفت. او به هنر و علم عشق می‌ورزید و در کتابخانه‌اش شمار زیادی از هنرمندان نقاش، خوشنویس، تذهیب‌کار و صحاف ایرانی و هندی را گرد آورده بود که به کار تولید و تکثیر آثار علمی و نسخه‌های نفیس هنری اشتغال داشتند. او در بازگشت به هند، گروهی از هنرمندان ایرانی را با خود به همراه برد. بنا براین شگفت انگیز نیست که این مقبره و بناهایی که بعدها در هندوستان ساخته شد مانند تاج محل از الگوهای ایرانی و میراث معماری هند و ایران بهره گرفته باشد.
همسر وی حمیده بانو بیگم که در ایران با معماری ایرانی آشنا شده بود، با الهام از مقابر ایرانی و فضای چهار باغ یا باغ جنت، آرامگاه همایون را در سال ۱۵۶۲ میلادی، یک سال پس از مرگ همایون، آغاز و پس از هشت سال به پایان رساند.
معماران این باغ به نام‌های میرک غیاث الدین و پسرش، سید محمد بن میرک غیاث الدین از هرات به دهلی آورده شده بودند. معماری هند از زمان همایون شاه بیش از پیش رنگ و بوی ایرانی یافت. او که شیفته ی فرهنگ و هنر ایرانی بود، در همه ی شئون از جمله معماری تحت تأثیر هنرمندان ایرانی قرار گرفت. این مقبره ی عظیم که دارای کاشی‌کاری های مختلط، شاه‌نشین‌های قوسی شکل و گنبدهای باریک است، با سنگ سرخ تزئین شده و باغ آن کاملاً شبیه چهارباغ اصفهان است.
150 مقبره ار خاندان‌ سلطنتی در این مجموعه واقع است.


دروازه هند (India Gate):
بنای یادبود ملی هند که در قلب دهلی نو واقع شده است. این بنای باشکوه با ارتفاع ۴۲ متر توسط سر ادوین لیتینز، معمار بریتانیایی، طراحی و در محوطه‌ای باز و نزدیک به مجموعه ی زیبای کاخ ریاست جمهوری هند در سال ۱۹۳۱ ساخته شده است.  این بنا به‌عنوان یادبود ۹۰ هزار سرباز هندی ارتش بریتانیا که در جنگ جهانی اول و همچنین در جنگ سوم انگلیس و افغانستان جان باختند، ساخته شد.
در آستانه ی دروازه هند، مجسمه ی جرج پنجم، پادشاه بریتانیا، قرار داشت. پس از استقلال هند، این مجسمه با یادبودی از سرباز گمنام ارتش هند از جنس مرمر سیاه و به‌صورت یک مشعل فروزان تعویض شد که به نام «شعله جاویدان سرباز» نام‌گذاری شده است.
محوطه ی شش گوشه‌ای به صورت یک میدان، این دروازه را دربر گرفته که حدود 306/000 متر مربع مساحت و در حدود ۶۲۵ متر قطر دارد. این میدان وسیع محل مناسبی برای تفرج خانواده‌ها و گردشگران است.



قلعه پورانا ( Purana Qila ):
این قلعه ی باستانی که در ایندراپراستا (محله ی قدیمی دهلی) واقع شده است، تقریبا چهارگوش است و محیطی نزدیک به دو کیلومتر دارد. باروهای قطور قلعه دارای سه دروازه هستند که در هر دو طرفشان دژهایی قرار دارد. قلعه با خندق عریضی احاطه شده است که به رود یامونا وصل است. دروازه شمالی یا دروازه ممنوعه ترکیبی از طاق نیزه دار اسلامی با هلال و چهاتریس هندو بوده است. به همین شکل دروازه شمالی که دروازه همایون نامیده می شده است، نقشه ای مشابه دارد. ساخت این قلعه به دستور همایون شاه آغاز و توسط شاه افغان، شیر شاه سوری ادامه یافت. به نظر می رسد که کار قلعه در زمان شیر شاه سوری هم پایان نیافت و پس از مرگ او در سال 1545 میلادی توسط پسرش اسلام شاه ادامه پیدا کرد.



 


قُطُب منار (Qutub Minar):
مناره‌ای است در دهلی که حدود 73 متر ارتفاع دارد و بلندترین بنای آجری دنیاست. این مناره ی بزرگ از مرمر و سنگ‌های سرخ ساخته شده و به دستور سلطان معزالدین غوری از سلسله غوریان و توسط غلام ترک و سپهسالار او، قطب‌الدین ایبک، که بعدها به پادشاهی رسید، در ۱۱۹۹ میلادی بنا نهاده شد. بعدها توسط داماد او، شمس‌الدین التتمش در ۱۲۳۰ م کامل شد و سپس به‌وسیله ی فیروزشاه تغلق در سال ۱۳۱۶ م به پایان رسید. در سال ۱۳۶۸ م این بنا به‌وسیله ی رعد و برق صدمه دید که توسط فیروزشاه و اسکندر لودی دوباره مرمت شد.
قُطُب منار به تقلید از منار جام افغانستان ساخته شد و به پنج طبقه تقسیم می شود که در فاصله‌ی هر دو طبقه، ایوان مدوری به‌صورت کمربند آن را دربر گرفته‌است. هر طبقه کتیبه‌هائی دارد که متونی از آیات قرآن و اسامی قطب‌الدین ایبک، محمد بن سام و دیگر پادشاهان و امرا را شامل می‌شود.
قُطُب منار یکی از اولین و برجسته‌ترین نمونه‌های معماری هندو-اسلامی است.
این بنای عظیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هر ساله گردشگران بسیاری را جذب و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌سازد.







قلعه سرخ (The Red Fort):  
شاه جهان، فرمانروای پرقدرت هندوستان، در سال 1639 میلادی پایتخت امپراطوری خویش را از آگرا به دهلی منتقل نمود. دلیل این جابجایی عزت و جلال بخشیدن به حکومتش و پیاده کردن طرح‌های معماری بی‌نظیری بوده است که تا به امروز هر بیننده‌ای را مسحور عظمت و زیبایی خود می‌کند. به این منظور شهر جدیدی با نام "شاه جهان آباد" شکل گرفت که امروزه به نام دهلی قدیم شناخته می‌شود و همچنین قلعه‌ای به نام قلعه ی سرخ در شمال این شهر به دستور وی ساخته شد. ساخت این قلعه نه سال (از سال 1639 تا 1648 میلادی) به طول انجامید. این قلعه تا پایان حکومت بهادر شاه ظفر در سال 1857 میلادی، مرکز حکومتی شاهان مغول بوده است. در سال 2007 میلادی این قلعه توسط یونسکو در لیست میراث جهانی قرار گرفته است.
به دلیل ساخته شدن این قلعه از سنگ ماسه‌های بزرگ قرمز رنگ به آن قلعه ی قرمز گفته می‌شود. همچنین در زمان سکونت خاندان‌های سلطنتی در این مکان به آن مبارک قلعه می‌گفتند. این قلعه با مساحت 250 هکتار نشانگر جلال و عظمت حکومت پادشاهان مغول‌ علی الخصوص شاه جهان بوده است.
قلعه سرخ آگرا (Agra Laal Fort):
قلعه لعل آگرا یا ارگ آگرا که به خواهر تاج محل مشهور است، در قرن شانزده میلادی به دست اکبر کبیر، یکی از پادشاهان مغول، در ناحیه آگرای هندوستان بنا نهاده شده است و یکی از برترین دیدنیهای هندوستان و جاذبه های گردشگری آگرا محسوب می شود. این ارگ تاریخی که با مساجد و قصر های بسیار زیبا و مجلل خود افسانه های شرقی را یادآوری می کند، در دو کیلومتری شمال غربی تاج محل واقع شده است.
ارگ آگرا در کل به شکل یک هلال است و به وسیله دیوارهایی به ارتفاع بیست و یک متر و به طول حدود سه کیلومتر محصور شده است. همچنین اطراف دیوار ها خندقی وجود دارد که به رودخانه ی یامونا متصل است. ارگ آگرا از نظر تاریخ معماری ارزش بسیاری دارد، چرا که بعضی از جالب ترین آمیزه های معماری هند و معماری اسلامی را می توان در آن مشاهده کرد.
بر اساس تخمین مورخان، ارگ آگرا در ابتدا متعلق به سلسله ی لوریس بوده است و در قرن شانزده میلادی به وسیله اکبر شاه کبیر، پادشاه مغول، تصرف شده است. اکبر شاه در دوره ی حکمرانی خود مرکز حکومتش را از دهلی به آگرا تغییر داد و به این ترتیب موجب شکوفایی و رونق آگرا شد. در همین دوره، اکبر شاه ارگ قدیمی سلسله لوریس را مورد بازسازی و تغییر شکل کلی قرار داد و آن را به درباری باشکوه تبدیل کرد.
اکبر شاه که علاقه بسیاری به سنگ ماسه سرخ داشت، برای ساخت عمارت های ارگ آگرا از این سنگ استفاده کرد و به همین دلیل ارگ آگرا امروزه به ارگ سرخ آگرا نیز معروف است. البته علاوه بر ماسه سنگ سرخ در ساخت بناهای آگرا از مرمر سفید و سنگ های تزئینی دیگر نیز استفاده شده است.
اما در حکومت نوه اکبر شاه، شاه جهان بود که این محوطه ی تاریخی سرانجام شکل امروزی خود را پیدا کرد. قلعه ی آگرا که به حصار سرخ و لعل قلعه نیز مشهوراست را نباید با قلعه دیگری که به همین نام و در دهلی است،اشتباه گرفت. این بنا یکی دیگر از دیدنی های آگرا به شمار می رود.


فاتح پور سیکری آگرا (Fateh Pur Sikri):
فاتح ‌پور سیکری به معنی شهر پیروزی که در نزدیکی آگرا واقع شده است و یکی از دیدنی های آگرا به شمار می رود. تالار شهر، مکان‌ ها و مسجدها هنوز هم کاملا سالم و در وضعیت مطلوب هستند. از جمله این اماکن می ‌توان پنج محل و بلند دروازه را نام برد. در محوطه مسجد جامع، آرامگاه شیخ سلیم چشتی واقع است و در واقع، اکبر شاه گورکانی، شهر فاتح پور سیکری را به خاطر همین صوفی معروف هند پایه گذاشته بود. فاتح پور سیکری یکی از برترین دیدنی های هندوستان و جاذبه های گردشگری آگراست.





مسجد جامع آگرا  (Jama Masjid):
 مسجد جامع آگرا یکی از برترین دیدنی های هندوستان و جاذبه های گردشگری آگرا، به عنوان مسجد محبوب جامی یا مسجد جمعه شناخته می شود که یکی از مساجد بزرگ در هند است. این مسجد را شاه جهان در سال 1648 ساخته و به دختر مورد علاقه اش، جهان آرا بیگم اختصاص داده است.
بازدیدکنندگان مسجد جامع همچنین می توانند مقبره صوفی شیخ سلیم که در حیاط مسجد واقع است را ببینند. این مسجد با کاشی های رنگی و کتیبه های خطاطی شده طراحی شده است. نماز در حیاط مرکزی مسجد اقامه میشود. این مسجد که در مقابل قلعه آگرا واقع شده است یکی دیگر از دیدنی های آگرا به شمار می رود.





تاج محل:
مقبره شاه گورکانی، شاه جهان و همسرش ارجمند بانو بیگم ملقب به ممتاز محل است. این بنا در سال ۱۰۲۵ هجری خورشیدی در شهر آگرای هند ساخته شده است. این بنا یکی از عجایب هفت گانه جدید و مایه مباهات ایرانیان است.
ساخت این بنا به عهد گورکانیان (تیموریان) هند باز می‌گردد. در زمان فرمانروایی گورکانیان در هند، گورکانیان ایران از بین رفته بود و خاندان صفوی به روی کار آمده بودند. اگرچه گورکانیان از نوادگان چنگیزخان مغول بودند اما در دربار گورکانیان هند، فارسی زبان رسمی بود و فرهنگ ایرانی نفوذ قابل توجهی در این دربار داشت. به همین دلیل معماری تاج محل کاملا ایرانی است.
شاه جهان پس از مرگ همسرش این مکان را بنا بر وصیت او ساخت تا در آن آرام بگیرد. خود شاه جهان نیز پس از مرگ در همین بنا آرام گرفت. این بنا در شهر آگرا (پایتخت هند در آن زمان) ساخته شد. احمد لاهوری و برادرش استاد حمید لاهوری از معماران ایرانی سازنده تاج محل بودند. این بنای بزرگ، در یک باغ پهناور ۱۸ هکتاری قرار دارد. در مرکز این باغ یک نهر آب طولانی وجود دارد که به شیوه باغ‌های ایرانی ساخته شده‌است.
در داخل آرامگاه یا درگاه تاج محل (از عجایب هفتگانه جدید جهان در یونسکو) قبر شاه جهان و ارجمندبانو وجود دارد که با سنگ مرمر یکپارچه تزئین شده‌است و کنار سنگ مرمر قبر سمت راست به خط نسخ فارسی رایج دوره صفویه نوشته‌ای حک شده است.
معماری اولیه این بنا از گور امیر در سمرقند الهام گرفته شده است. بر روی دیوارهای بیرونی تاج محل آیه‌هایی از قرآن با مضمون عدالت نوشته شده است. نمای داخلی بنا به صورت زیبایی تزیین شده است. این بنا به سبک باغ‌های ایرانی ساخته شده است. مصالح به کار رفته در آن سنگ مرمر است.
نکات جالب توجه درمورد تاج محل:
-برای ساخت این بنا بیست هزار کارگر، استادکار، معمار، سنگ‌تراش، نقاش، فلزکار و جواهرتراش به ‌مدت بیست و دو سال از نقاط مختلف آسیا به‌خصوص ایران، شبه قاره هند، آسیای میانه و آناتولی شرکت داشته‌اند.
-شاه‌جهان قصد داشت برای خود نیز آرامگاهی در کران دیگر «رود یامونا» و برابر آن بسازد و این دو بنا را با پلی به یکدیگر متصل سازد به ‌نشانه آنکه پیوند او و همسرش از جریان زمان هم در می‌گذرد. قرار بود که بر خلاف نمای تاج‌محل که از مرمر سفید است، آرامگاه شاه از مرمر سیاه باشد. اما سرنوشت بر این شد که آرامگاه دوم هرگز برپا نشود و شاه در کنار همسرش آرام گیرد.
-بنای تاج‌محل در ساعات مختلف روز رنگ‌های متفاوتی به خود می‌گیرد به طوری که در هنگام صبح به رنگ صورتی، در عصر به رنگ سفید شیری، و در شب وقتی نور ماه روی آن می‌افتد به رنگ طلایی است. گفته می‌شود استفاده از چنین ایده‌ای در این بنا نشان‌دهنده ذات تغییرپذیر انسان است که این مسئله در اخلاق و رفتار همسر شاه‌جهان کاملا نمود داشته است.
-طراحی و اجرای این بنا ۱۷ سال به طول انجامیده است.
-به نوشته تاریخ‌نگاران، شاه‌جهان در پی درگذشت محبوب‌ترین همراه زندگی‌اش خلعت شاهانه‌اش را به عبای سفید عوض کرد و یک سال سوگوار بود. شاهی که قبلا برای توسعه دامنه سلطنتش خون فراوانی ریخته بود، گوشه‌نشین شد و برای مدتی دخترش «جهان‌آرا» به امور دولتداری پرداخت. روایت حاکی است که موهای سیاه شاه جهان طی یکی دو ماه سوگواری سفید شد.
-در دو طرف بنای اصلی دو بنای کوچک‌تر و قرینه به‌ چشم می‌خورد که در سمت غرب یک مسجد سه‌گنبدی وجود دارد که از ماسه‌سنگ (قهوه‌ای مایل به قرمز) ساخته شده و در شرق بنایی است که زمانی از آن به عنوان مهمان‌سرا استفاده می شد.
-هر چهار وجه تاج‌محل به صورت قرینه ساخته شده‌اند و در طراحی آن از اصول تقارن در معماری به زیبایی استفاده شده است
- تاج‌محل آرامگاهی است با ۵۸ متر بلندی، ۵۶ متر پهنا که روی یک تخته عظیم ۱۰۰ متر در ۱۰۰ متر مرمرین ساخته شده ‌است. این بنای بزرگ، در یک باغ پهناور ۱۸ هکتاری قرار دارد که در مرکز این باغ یک نهر آب طولانی وجود دارد که به شیوه ی باغ‌های ایرانی ساخته شده ‌است.
-از بیش از هزار فیل برای جابه‌جایی و حمل و نقل مواد و مصالح مورد نیاز ساخت تاج‌محل استفاده شده است.
-در طول شورش‌های سال ۱۸۵۷ در هند بسیاری از سنگ‌های قیمتی این بنا توسط انگلیسی‌ها از دیوارهای تاج‌محل جدا شد.
در ایران، ساختن مزار یکی از شیوه های معمول برای بزرگداشت بزرگان مذهبی یا رجال و افراد مهم اجتماعی یا کشوری بود که به ویژه از دوره ایلخانی به بعد بیشتر از گذشته مورد توجه قرار گرفت. در دوره ی گورکانیان هند که آنان را می توان در برخی زمینه ها وارث تیموریان دانست، به ساختن مزار برای بزرگان به صورت بارزی توجه شد. در واقع، فرهنگ ساختن مزار و مقبره برای درگذشتگان توسط مسلمین به هند راه یافته است. زیرا پیش از ورود مسلمانان به هند، بسیاری از هندی ها اجساد مردگان را می سوزاندند و شیوه ای برای تجلیل بزرگان خود نداشتند. در این دوران، شماری مزار نیز برای بانوان دربار ساخته شد که تاج محل یکی از آن ها به شمار می آید.


مقبره اکبر شاه:
سیکندرا نام شهرکی است که در نزدیکی شهر آگرا در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع است و آرامگاه جلال‌ الدین محمد اکبر سومین و بزرگ ترین پادشاه سلسله گورکانیان هند در آن بنا شده ‌است. مقبره اکبر که به نام منطقه یعنی سیکاندرا شهرت دارد در مساحتی حدود 119 جریب یا 482000 متر مربع ساخته شده ‌است و یکی از برترین دیدنی های هندوستان و جاذبه های گردشگری آگراست.
این بنا با ماسه سنگ قرمز ساخته شده و با مرمر جواهر نشان شده ‌است. اکبرشاه به این رنگ از سنگ، بسیار علاقه داشت و اغلب بناهای ساخته شده در زمان او با این مصالح ساخته شده‌است. اکبرشاه به جای دهلی شهر اگرا را به عنوان پایتخت برگزید و در آبادانی این شهر بسیار موثر بود.
اکبرشاه ساخت این آرامگاه را قبل از فوت برای خودش در سال 1600 شروع کرد اما این بنا به وسیله پسرش جهانگیر در سال 1613م (1022 ش) به اتمام رسید. این آرامگاه همچون اغلب آثار گورکانی با الهام از معماری ایرانی در مرکز باغی به شیوه چهارباغ قرار دارد.
تاثیر بسیار مهم ‌تر با دروازه جنوبی به سمت باغ ایجاد شده که نقوش گیاهی برجسته و طرح‌های هندسی آن با ترصیع مرمر سفید و سنگ تزئین شده و سر آن (نوک آن) با چهار مناره مرمرین پوشانده شده‌ است. مقبره اصلی مانند اغلب آرامگاه‌ها در زیرزمین بنا واقع است. مقبره اکبر شاه یا سیکندرای آگرا یکی دیگر از دیدنی های آگرا هند به شمار می رود.


مقبره اعتماد الدوله  (Tomb of I'timād-ud-Daulah):   
یکی از آثار مهم معماری گورکانیان هند، مقبره اعتمادالدوله در شهر آگراست. این بنا توسط ملکه نورجهان همسر جهانگیر امپراطور گورکانی برای یادبود پدرش " قیاس الدین بیگ " در طی سال های 1628 - 1622 ساخته شده است . اهمیت آن به این جهت است که اولین بنای معماری گورکانی است که تماماً از سنگ مرمر سفید احداث گردیده است . قیاس الدین بیگ یک کاسب فقیر ایرانی بود که وضعیت مالی بسیار بدی داشت. در هنگام سفر به هندوستان برای یافتن موقعیتی بهتر در میانه راه همسرش فارغ شد و دخترشان متولد گردید. بواسطه فقر شدید خانواده ابتدا سعی داشتند که این دختر بچه را رها کنند اما ناله و زاری وی آن ها را از این کار باز داشت. همین باعث شد دروازه خوشبختی آنها گشوده شود.
کاروانی که با آن مسافرت می کردند مستقیماً به دربار اکبر پادشاه بزرگ گورکانیان هند رفت . همین بس که پس از مدتی وی به عنوان یکی از وزرای دربار برگزیده شد . پس از مرگ اکبرشاه در سال 1605 میلادی فرزندش جهانگیر به حکومت رسید در این دوران قیاس الدین بیگ که روزگاری کاسبی فقیر بود به سمت نخست وزیر جهانگیر ارتقاء یافت و به عنوان " اعتمادالدوله " ملقب گردید . نورجهان دختر وی که اقبال نیک را به این خانواده آورد دارای چهره ای زیبا بود و شهرتش چندان بود که به مهرالنساء معروف شده بود . نورجهان پس از مدت کوتاهی از ازدواجش بیوه شد و دوباره به دربار که پدرش در آن شاغل بود بازگشت . آوازه زبیایی اش جهانگیر را بر آن داشت که با وی ازدواج کند. پس از مرگ اعتماد الدوله در سال 1622 این دختر پروژه ساخت بنای یادبود پدرش را در یک چهار باغ ایرانی که در حاشیه شرقی رودخانه " یامونا " و ضلع شمالی قلعه آگرا توسط خود اعتمادالدوله ساخته شده بود را آغاز کرد که تا سال 1628 ادامه یافت . ساختمان بنا بر روی یک صفحه بزرگ ساخته شده که دارای چهار مناره در گوشه های آن در گنبد مرکزی است . تمام دیوارهای پوشش بنا دارای نقوش ظریف اسلیمی و هندسی ( بنایی ) است و با استفاده از معرق سنگ های مختلف ساخته شده است . در شبستانهای چهار طرف بنا نقاشی های دیواری شامل طرح های تزئینی تشعیری و اسلیمی و ختایی است. با استفاده از رنگهای مختلف خصوصاً آبی و فیروزه ای و استفاده فراوان از رنگ طلایی ، دیوارها و سقفها را پوشانده است طاقچه ها و رواقهای بنا مانند کاخ عالی قاپوی اصفهان از شکل ظروف مختلف و " سبو" گرفته شده است . کف بخش آرامگاه با استفاده از نقوش اسلیمی و اجرای معرق سنگهای مختلف در سنگ مرمر مفرش گردیده است . گفته می شود سنگ قبر یک تکه آن از تهران به این بنا آورده شده است . یکی دیگر از عناصر منحصر به فرد آن استفاده از طرح سرو ایرانی در انواع ایستاده و خمیده است که در جاهای مختلف داخل و بیرون بنا استفاده شده است . این بنا اگر چه از حیث اندازه چندان بزرگ نیست اما ظرافت نقوش چه در طرحهای هندسی و اسلیمی معرق سنگ و در نقاشی دیوار و سقف آنچنان است که در ردیف شاهکاری های هنر معماری هند مانند تاج محل قرار دارد و به همین سبب است که مقبره اعتمادالدوله را الگوی اساسی طرح تاج محل می دانند . نورجهان مقبره مشابه ای نیز برای شوهر خود در شهر لاهور واقع در پاکستان امروزی ساخته است. برادر نورجهان دختری به نام " ممتاز محل "  داشت که بعدها با شاه جهان فرزند جهانگیر که پس از وی به سلطنت رسید، ازدواج کرد . ممتاز محل کسی است که شاه جهان پس از مرگ وی بنای تاج محل را ساخته است .



  • شهرکرد
  • تهران
  • مسکو
  • دهلی
  • دبی
  • پکن
  • مشهد
  • کوالامپور
  • آنتالیا
  • بانکوک
  • استامبول
  • تقويم
  • آرشيو
    «  شهریور 1398    »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031 

لینک های مفید

نرخ طلا و ارز

اخبار سایت

نظرسنجی

با کلیک روی g+1 ما را در گوگل محبوب کنید